รศ.นพ.ภาวิน พัวพรพงษ์

ความตื่นตัวในเรื่องภาวะลิ้นติดเริ่มมีในหลายประเทศ ซึ่งล่าสุดมีการศึกษาเรื่องนี้ในประเทศบราซิล โดยพบอุบัติการณ์ของภาวะลิ้นติดร้อยละ 2.6-11.7 ขึ้นอยู่กับเกณฑ์ในการวินิจฉัย และพบว่าภาวะลิ้นติดมีความสัมพันธ์กับการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ยากขึ้นประมาณ 2 เท่า¹ สำหรับในประเทศไทยพบอุบัติการณ์ร้อยละ 13.4  ซึ่งจะพบทารกที่มีการเข้าเต้ายากในกลู่มที่มีภาวะลิ้นติดปานกลางถึงรุนแรงที่พบประมาณครึ่งหนึ่งของอุบัติการณ์²  โดยหากมีการให้คำปรึกษาและดูแลมารดาและทารกอย่างเหมาะสม จะช่วยเพิ่มอัตราการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ได้                                                                                                                                                 

เอกสารอ้างอิง

1.            do Rego Barros de Andrade Fraga M, Azoubel Barreto K, Barbosa Lira TC, Aparecida de Menezes V. Is the Occurrence of Ankyloglossia in Newborns Associated with Breastfeeding Difficulties? Breastfeed Med 2020;15:96-102.

2.            Puapornpong P, Raungrongmorakot K, Mahasitthiwat V, Ketsuwan S. Comparisons of the latching on between newborns with tongue-tie and normal newborns. J Med Assoc Thai 2014;97:255-9.

รศ.นพ.ภาวิน พัวพรพงษ์

ในยุคที่มารดาต้องออกไปทำงานนอกบ้าน ซึ่งโดยทั่วไปการแนะนำการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ขององค์การอนามัยโลกคือ แนะนำให้นมแม่อย่างเดียวในหกเดือนแรกหลังคลอด จากนั้นให้นมแม่ร่วมกับอาหารเสริมตามวัยจนกระทั่งสองปีหรือนานกว่านั้นขึ้นอยู่กับความต้องการของมารดาหรือทารก ขณะที่การลาพักหลังคลอดของข้าราชการ ลูกจ้างหรือกลุ่มแรงงานจะลาพักหลังคลอดได้โดยมีการจ่ายเงินเดือน 90 วัน โดยขณะที่มารดามีความจำเป็นต้องกลับมาทำงานยังอยู่ในช่วงที่แนะนำให้ทารกกินนมแม่อย่างเดียว ดังนั้น หากในครอบครัวขาดคนที่จะช่วยเหลือดูแลให้ทารกกินนมแม่ที่ได้จากการบีบเก็บหรือปั๊มนม การที่มารดาต้องนำทารกไปฝากคนอื่นดูแลหรือฝากศูนย์เด็กเล็ก ส่วนใหญ่ทารกจะได้รับการป้อนนมจากนมผงดัดแปลงสำหรับทารก  ดังนั้น ในการส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ความร่วมมือของภาครัฐ เอกชน และภาคสังคมควรร่วมกันสื่อสาร จัดนโยบายและระบบให้เอื้อต่อการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่¹ เพื่อให้ทารกได้รับประโยชน์สูงสุดจากการได้กินนมแม่ที่เป็นอาหารที่เหมาะสมสำหรับทารก                                                                                                                                                                  

เอกสารอ้างอิง

1.            Dieterich R, Caplan E, Yang J, Demirci J. Integrative Review of Breastfeeding Support and Related Practices in Child Care Centers. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs 2020;49:5-15.

รศ.นพ.ภาวิน พัวพรพงษ์

การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่มีประโยชน์ในการป้องกันการติดเชื้อ โดยเฉพาะป้องกันการเกิดท้องเสียในทารกที่จะเป็นอันตรายและทำให้เกิดการเสียชีวิตของทารกได้ มีการศึกษาในสหรัฐอเมริกาถึงผลของระยะเวลาการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ต่อการป้องกันการเกิดท้องเสียจากการติดเชื้อโดยเปรียบเทียบการกินนมแม่ของทารกที่ 3 เดือน 6 เดือน และ 6 ถึง 12 เดือน พบว่า ทารกที่หยุดนมแม่เร็วจะพบมีท้องเสียจากการติดเชื้อสูงกว่าทารกที่หยุดการกินนมแม่ช้า เท่ากับว่าทารกที่กินนมแม่นานกว่าจะมีท้องเสียจากการติดเชื้อที่ต่ำกว่า ซึ่งแสดงถึงผลของระยะเวลาของการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่มีผลต่อการป้องกันความเสี่ยงในการเกิดท้องเสียจากการติดเชื้อที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ยังพบว่า ทารกที่กินนมผงดัดแปลงสำหรับทารกจะพบมีท้องเสียจากการติดเชื้อสูงกว่าทารกที่กินนมแม่ด้วย โดยผลสรุปจากการศึกษานี้พบว่าทั้งรูปแบบของการให้อาหารสำหรับทารกแรกเกิด และระยะเวลาของการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่มีผลต่อความสามารถในการป้องกันการเกิดท้องเสียจากการติดเชื้อของทารก¹

เอกสารอ้างอิง

1.            Diallo AF, McGlothen-Bell K, Lucas R, et al. Feeding modes, duration, and diarrhea in infancy: Continued evidence of the protective effects of breastfeeding. Public Health Nurs 2020;37:155-60.

รศ.นพ.ภาวิน พัวพรพงษ์

ความรู้ถึงเหตุผลความจำเป็นในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่มีความสำคัญในการที่มารดาจะประสบความสำเร็จในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ซึ่งจะเห็นว่าในมารดาที่ไม่มีมีการฝากครรภ์หรือขาดการอบรมให้ความรู้ในเรื่องการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่จะมีอัตราการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ที่ต่ำกว่า โดยที่อีกปัจจัยหนึ่งที่มีความสำคัญก็คือทักษะในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ซึ่งจะเห็นได้จากมารดาที่เคยมีประสบการณ์ในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่จะมีอัตราความสำเร็จในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ที่สูงกว่า และยังพบความสำคัญของทั้งสองปัจจัยนี้การศึกษาในประเทศเนปาล ซึ่งจะพบความแตกต่างของอัตราการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ระหว่างกลุ่มที่มีความรู้และทักษะในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่และกลุ่มที่ขาดความรู้และทักษะในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่¹ ดังนั้น บุคลากรทางการแพทย์ควรจัดระบบหรือโปรแกรมเพื่อปิดช่องว่างของการขาดความรู้และทักษะ ซึ่งจะช่วยเพิ่มอัตราการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ได้

เอกสารอ้างอิง

1.            Dharel D, Dhungana R, Basnet S, et al. Breastfeeding practices within the first six months of age in mid-western and eastern regions of Nepal: a health facility-based cross-sectional study. BMC Pregnancy Childbirth 2020;20:59.

รศ.นพ.ภาวิน พัวพรพงษ์

เป็นที่ทราบกันดีแล้วว่า การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่จะช่วยป้องกันการติดเชื้อให้กับทารก โดยการส่งการมีภูมิคุ้มกันผ่านการส่งต่อการรู้จักเชื้อระหว่างเม็ดเลือดขาวในน้ำนมและเม็ดเลือดขาวในลำไส้ทารก ซึ่งผลในการป้องกันการติดเชื้อในแต่ละชนิดมีความแตกต่างกัน โดยพบว่าการที่ทารกเคยได้กินนมแม่ก็จะช่วยลดการติดเชื้อที่ทำให้เกิดอาการท้องเสียและการติดเชื้อในทางเดินหายใจส่วนล่างในช่วงวัยทารกจนถึงสองปี และหากทารกกินนมแม่เป็นหลักแล้ว จะยังช่วยการลดการติดเชื้อที่ทำให้เกิดหูชั้นกลางอักเสบ นอกจากนี้ระยะเวลาของการกินนมแม่ยังมีความสำคัญ โดยพบว่าในทารกที่กินนมแม่ในช่วงระยะเวลาสั้นจะป้องกันการติดเชื้อที่ทำให้เกิดอาการท้องเสียและการติดเชื้อในทางเดินหายใจส่วนล่างในช่วงวัยทารกจนถึงสองปี แต่ไม่ช่วยในการป้องกันการเกิดผิวหนังอักเสบ การติดเชื้อทางเดินหายใจ และการติดเชื้ออื่น ๆ¹

เอกสารอ้างอิง

1.            Davisse-Paturet C, Adel-Patient K, Forhan A, et al. Breastfeeding initiation or duration and longitudinal patterns of infections up to 2 years and skin rash and respiratory symptoms up to 8 years in the EDEN mother-child cohort. Matern Child Nutr 2020:e12935.