รศ.นพ.ภาวิน พัวพรพงษ์
? ? ? ? ? ? ?ส่วนใหญ่แล้วเต้านมของมารดาจะเหมาะสมกับบุตรของตนเอง บุคลากรทางการแพทย์ควรหลีกเลี่ยง การใช้คำพูดที่วิพากย์ว่า ?เต้านมเป็นปัญหา? เนื่องจากจะทำให้มารดาตื่นตระหนกและวิตกกังวล เครียดทำให้มีผลต่อการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ได้
รศ.นพ.ภาวิน พัวพรพงษ์
? ? ? ? ? ? เต้านมประกอบด้วยต่อมน้ำนม เนื้อเยื่อไขมันและเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน โดยน้ำนมที่สร้างจากอวีออลัสจะมีท่อน้ำนมเล็กๆ ต่อเชื่อมออกมา คือ ท่อน้ำนมแลคติเฟอรัส ซึ่งจะมารวมกันเป็นท่อที่ใหญ่ขึ้นและรวมกันเข้าสู่ท่อที่ส่งสู่หัวนม
? ? ? ? ? ? ขนาดของเต้านมขึ้นอยู่กับปริมาณไขมันและเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน การสร้างน้ำนมนั้นขึ้นอยู่กับปริมาณต่อมสร้างน้ำนม ดังนั้น ปริมาณของน้ำนมของมารดาไม่ได้ขึ้นกับขนาดของเต้านม และขนาดของเต้านมที่เล็กไม่มีผลต่อการมาช้าของน้ำนม
รศ.นพ.ภาวิน พัวพรพงษ์
? ? ? ? ? ? ‘โดยทั่วไปในมารดาที่เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ แนะนำให้มารดารับประทานอาหารที่หลากหลายและรับประทานให้ครบหมู่ในปริมาณที่เพียงพอ ไม่จำเป็นต้องเสริมอาหารใดเป็นพิเศษ สำหรับในพื้นที่พบมีการขาดสารอาหารเช่น ธาตุเหล็กหรือไอโอดีน แนะนำให้มีการเสริมตามความจำเป็น อย่างไรก็ตาม กรมอนามัยยังสนับสนุนให้เสริมธาตุเหล็ก โฟเลต และไอโอดีนให้แก่สตรีตั้งครรภ์และมารดาที่ให้นมบุตรจนถึงหกเดือน“
รศ.นพ.ภาวิน พัวพรพงษ์
? ? ? ? ? ?สารอาหารที่มีมากในนมแม่ ได้แก่ แลคโตส ไขมันและโปรตีนปริมาณ ส่วนสารอาหารที่มีปริมาณน้อยในนมแม่ ได้แก่ วิตามินและแร่ธาตุ
“ปริมาณแลคโตส? โปรตีน และไขมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับอาหารที่มารดารับประทาน แต่ชนิดของอาหารที่มารดารับประทานอาจมีผลต่อสัดส่วนของชนิดของโปรตีนและไขมันในน้ำนม สำหรับวิตามินและแร่ธาตุ ปริมาณในนมแม่ของวิตามินและแร่ธาตุส่วนใหญ่จะขึ้นอยู่กับอาหารที่มารดารับประทานและปริมาณสารอาหารที่สะสมอยู่ในร่างกายมารดา โดยวิตามินเอ วิตามินบีหนึ่ง วิตามินบีสอง วิตามินบีสาม วิตามินบีหก วิตามินบีสิบสอง วิตามินซี วิตามินดี วิตามินเคและไอโอดีน หากมารดามีการรับประทานอาหารไม่เพียงพอ การเสริมวิตามินและแร่ธาตุอาจมีความจำเป็น ส่วนโฟเลตและแร่ธาตุอื่นๆ ไม่ขึ้นอยู่กับอาหารของมารดาที่รับประทาน”